อืม

ไปลอยกระทงมาครับ ที่วัดปริวาส พระรามสาม บรรยากาศแบบงานวัดล่ะครับ ผู้คนล้นหลาม รถติดมากมาย

พบเจอทั้งเรื่องที่ดี และเรื่องที่รำคาญใจ

ลอยกระทง ลอยไปแล้วก็แล้วกัน 

ภายในวัดที่ไปมีคนมาลอยโคมกันด้วย ผมดูแล้วรู้สึกแปลกๆ พร้อมกับเสียงโฆษกวัดที่ประกาศเจื้อยแจ้ว 

"เอ้า เชิญเข้ามากันเลยครับ ใครที่ไม่สามารถไปงานยี่เป็งที่เชียงใหม่ ก็มาลอยโคมกันที่นี่แทนได้นะครับ "

ลอยกันไป ผมก็กลัวจะไปตกหลังคาบ้านใครเข้าเหลือเกิน  เฮ้อ ชีวิตคนกรุง

ก่อนจะเขียนเอนทรี่นี้ ได้ดูสกู๊ปสั้นๆ ทางทีวีช่อง9  เป็นการสัมภาษณ์ข้าราชการที่เกษียณแล้วท่านหนึ่งเกี่ยวกับความรู้สึกต่อในหลวง ท่านอธิบายเกี่ยวกับความรักของท่านต่อในหลวงได้ดีมาก ขอยกมาคร่าวๆ ดังนี้

"เมื่อตอนเด็กๆ เราถูกสอน ถูกปลูกฝังมาว่าให้รักและเทิดทูนพระเจ้าอยู่หัว เมื่อโตขึ้นมาเรายิ่งรักท่านมากขึ้นเมื่อเราได้ศึกษาประวัติศาสตร์ และรับรู้ข่าวสารพระราชกรณียกิจของพระองค์ท่าน เมื่อได้มาถวายงานแด่พระองค์ท่าน เรายิ่งรักมากขึ้นไปอีก" (ผมจำไม่ได้ทั้งหมด แต่โดยรวมๆ ประมาณนี้)

พอได้ฟังท่านพูดแล้วผมประทับใจมาก ท่านอธิบายความรักได้ชัดเจน และตรงกับใจผมดีจริงๆ

เมื่อตอนเด็กๆ ผมสงสัยเสมอว่า ทำไมบนข้างฝาห้องเรียนต้องมีรูปพระองค์ท่านแขวนอยู่ ทำไมคุณครูถึงคอยพร่ำบอกในความรักที่มีต่อพระองค์ท่าน กลับมาที่บ้าน ก็มีรูปของท่านแขวนอยู่เหนือหัวตลอดเวลา

ผมแปลกใจที่วันหนึ่งคุณแม่ท่านดูหน้าตาสดใส ยิ้มแย้ม และดูมีความสุข เมื่อจะต้องไปกล่าวถวายงานให้กับในหลวงและสมเด็จพระเทพฯ เมื่อคราวที่ท่านเสด็จมาเยี่ยมชมในโครงการที่คุณแม่ผมดูแล แม้จะเป็นวันอาทิตย์ที่ควรจะได้พักอยู่บ้านก็ตาม

ผมมองดูภาพที่คุณย่าของผมถวายสิ่งของให้พระองค์ท่านบนข้างฝา ยังจำได้เสมอเวลาที่ท่านมองภาพนี้ด้วยดวงตาเป็นสุขแค่ไหน ผมได้แต่สงสัยว่าอะไรทำให้ท่านมีความสุขขนาดนั้น

จนเมื่อเราได้มารับรู้ ได้ศึกษาในพระราชกรณียกิจต่างๆ ของพระองค์ท่าน  และวันหนึ่งได้รับรู้ว่างานและโครงการต่างๆ ที่เราทำไปนั้น ได้ถูกส่งผ่านไปให้พระองค์ท่านรับรู้ 

ใครจะคาดคิดว่าโครงการของหน่วยงานเล็กๆ แห่งหนึ่งจะได้รับความสนพระทัยจากพระองค์ท่านขนาดนี้

ตอนนี้ผมถึงได้รู้ว่าที่เราถูกสอน ถูกเฝ้าบอกต่างๆ นานา นั้นไม่ได้เกินเลยความจริงไปแม้แต่น้อย ท่านเฝ้ามอง และดูแลเราอยู่ตลอดเวลาเสมอ

คุณครูท่านหนึ่งสอนผมไว้เมื่อตอนที่ผมไปถามท่านว่าทำไมเราถึงต้องรักพระเจ้าอยู่หัว

"ลองคิดดูสิ จะมีใครที่ตื่นมาในตอนเช้าแล้วคิดว่าวันนี้จะทำสิ่งใดเพื่อทำให้ประเทศ และประชาชน มีความสุข นอกจากพระเจ้าอยู่หัวของเรา"

ณ ตอนนี้ผมได้รู้แล้วว่า ทำไมผมถึงรักพระเจ้าอยู่หัว

ได้รับเอกสารชิ้นนี้มาสักพักแล้วครับ  นั่งอ่านแล้ว งงๆ ปนฮา ว่าตกลงมันมีวิธีการคิดแบบนี้ด้วยหรือเนี่ย

เรื่องมันมีอยู่ว่าชาวบ้านคนหนึ่งได้เข้าไปบุกรุกพื้นที่ของอุทยานแห่งชาติ แล้วถูกจับกุมทางกรมอุทยานก็เรียกค่าปรับไปล้านกว่าบาท ทางอัยการเลยส่งหนังสือมาสอบถามว่าไอ้ที่คิดค่าปรับไปเป็นล้านน่ะ มันมีค่าอะไรบ้าง

ทางกรมอุทยานเลยส่งหนังสือกลับมาชี้แจงว่ามีรายละเอียดอะไรบ้าง

แถมตบท้ายว่าไอ้ที่เรียกไปน่ะลดราคาให้แล้วนะ ไม่แพ้งไม่แพง

ปล.1 ผมไม่ได้มาโจมตีกรมอุทยานนะครับ จริงๆ การบุกรุกป่ามันก็ผิดน่ะแหละ แต่มันฮาตรงวิธีการคิดค่าปรับน่ะ เหอๆๆ ตายล่ะวา ทุกอย่างคิดเป็นเงินได้จริงๆ 

ปล.2 คนที่โดนจับก็ชาวบ้านธรรมดา แต่นักการเมือง เศรษฐีบางคนโดนหมายจับอยู่ทนโท่กลับไม่โดนจับ แถมลอยหน้าลอยตาเป็นข่าวได้เรื่อยๆ กฏหมายมันมีไว้กับคนจนจริงๆ แฮะ